Naslovna Kultura Kompleksnost dela Lazara Vozarevića

Kompleksnost dela Lazara Vozarevića

PODELI
Foto: politika

Izloženi radovi jednog od najznačajnijih naših posleratnih stvaralaca dolaze u Muzej Cepter iz njegove matične galerije u Sremskoj Mitrovici

U malo širem izboru (delom i iz privatnih kolekcija) slike Lazara Vozarevića mogli smo da vidimo jesenas, na izložbi „Dijalog” u Nacionalnoj galeriji, od decembra prošle godine jedno njegovo delo deo je stalne postavke Narodnog muzeja, a od večeras u Muzeju Cepter biće nam dostupno čak pedesetak slika i dvadesetak crteža – svi dolaze iz njegove matične galerije u Sremskoj Mitrovici, gde je i rođen. Zauzvrat, pred Mitrovčanima će od ponedeljka, 15. marta, biti radovi Decembarske grupe, čiji je Vozarević bio član, kao i njegova dela koja poseduje ovaj beogradski muzej.

Jedan od je najznačajnijih naših posleratnih stvaralaca i nosilaca savremenih tendencija u našoj modernoj umetnosti rođen je 1925, Akademiju (danas Fakultet) likovnih umetnosti u Beogradu završio je 1948. na Slikarskom odseku i to kod profesora Mila Milunovića, a na istu akademiju primljen je 1961. kao docent, gde ga je 1968. zatekla prerana smrt. Pored pomenutih decembaraca, Vozarević je bio i član Jedanaestorice, grupno je izlagao od 1951. na mnogobrojnim izložbama u zemlji i inostranstvu, prvi put samostalno 1952. u Beogradu, zatim Parizu, Novom Sadu, Zagrebu, Njujorku, Sremskoj Mitrovici, Veneciji, Bariju, Rimu, Briselu. Muzej savremene umetnosti u Beogradu priredio mu je retrospektivnu izložbu 1969/1970, dok su mu posmrtno organizovane postavke u Beogradu, Novom Sadu i Sremskoj Mitrovici. Dobio je nekoliko nagrada, dela mu se nalaze u mnogim javnim i privatnim kolekcijama i u zemlji i van nje. Pored slikarstva bavio se mozaikom, crtežom, ilustracijom, a izvedeni mozaici mogu se videti u Beogradu – hotel Metropol”, Vojnotehnički institut i Dom omladine.

Bojana Burić, istoričarka umetnosti i autorka izložbenog kataloškog teksta, o Vozareviću govori kao o veoma kompleksnoj ličnosti, što se može čitati i iz njegovih radova i podseća na različite faze njegovog izraza. „Dok su na slikama njegove prve faze linije snažne, robusne, naglašenog grafizma, radovi na papiru, iako slični po svom narativu (ikonografskom repertoaru – od mitološkog do sakralnog) slikama, izvedeni su precizno odnegovanom linijom i lirski u karakteru. Prihvaćen kao izuzetan crtač (naravno i slikar) iznenadio je sve kada je dekonstruisao sliku do enformel stanja. U jednoj svojoj izjavi tim povodom rekao je da je samo sa freske prešao na ikonu. Smatrao je da ako uvećamo neku Rembrantovu slikarsku partiju i u najmanjem fragmentu sagledaćemo enformel sliku. Tako je unapred odbacio tumače koji bi njegovu enformel sliku mogli vulgarizovati poimanjem kao mimezis ikone očađavile od sagorevanja sveća. Različitim nanosima boje, do stanja reljefa i aplikacijama neslikarskog materijala on stvara enformel slike, ali se na po nekima od njih još ukazuju fragmenti figuralnih kompozicija. U treću fazu svog stvaralačkog rada umetnik ulazi stvaranjem dela koja predstavljaju prethodnicu onoga što ćemo kasnije prepoznati kao optičku umetnost. Sada je linija razbijena na tačke, koje su organizovane u određene geometrijske forme, pre svega krugove ili pravougaonike”, pojašnjava Bojana Burić.

U Galeriji Cepter njegove slike od 1998. do danas, na različitim izložbama, bile su izlagane desetak puta, ova najnovija postavka trajaće do 7. maja.

POSTAVI ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here