Naslovna Srem Ruma SVIM ĐACIMA: Srećna školska slava

SVIM ĐACIMA: Srećna školska slava

PODELI

Širom zemlje, danas se obeležava Savindan – dan posvećen svetom Savi, poznat i kao školska slava. Praznik svetog Save predstavlja jedan od najvećih crkvenih i porodičnih praznika, a pored školaraca i prosvetara, praznuju ga i mnoge zanatlije i stočari. Savindan je ustanovljen kao školska slava odlukom Sovjeta Knjaževstva Srbskog 2.januara 1840.godine, a u odluci Popečiteljskog prosveštenija odlučeno je da se ovaj svetac proglašava za “patrona svih naših škola, i da se 27.januara ima u svim školama najsvečanije proslavljati”.

Sveti Sava rođen je kao Rastko Nemanjić, princ srpske dinastije, najmlađi sin velikog župana Stefana Nemanje i brat dvojice kraljeva – Vukana i Stefana Prvovenčanog. Još kao mladić, Rastko je trebalo da ispuni svoje vladarske dužnosti, ali to nije bio njegov poziv. Nakon što je od oca dobio da upravlja Zahimljem, on odlazi na Svetu goru, gde svoj mir pronalazi u ruskom manastiru Svetog Pantelejmona. U tom manastiru postaje monah i dobija svešteno ime Sava. Nedugo zatim, njegove korake sledi i njegov otac, čije ime postaje Simeon, te zajedno dižu prvi i jedini srpski manastir na Svetoj gori, čuveni Hilandar.

Ubrzo u Srbiji dolazi do raskola među Savinom braćom, te se u borbi za prevlast javlja rat na pomolu. Sava se vraća u Srbiju, kako bi pokušao da zaustavi sukob, a istovremeno i da pokuša da približi svom narodu verske i svetovne mudrosti. Nakon povratka na Svetu goru, nekoliko godina kasnije, uspeo je da se izbori za autokefalnost srpske crkve, gde je proglašen za prvog srpskog arhiepiskopa. Bavio se i pisanjem, a najznačajnija njegova dela su “Žitije Svetog Simeona”, “Zakonopravilo”, “Hilandarski tipik” i druga. Sveti Sava je preminuo 1236.godine, na povratku sa hodočašća iz Svete zemlje, u tadašnjem glavnom gradu Bugarske Velikom Trnovu. Njegov nećak Vladislav preneo je Savine mošti u Mileševu, ali nakon jednog ustanka Srba protiv Osmanlija, turski zapovednik Sinan-paša naredio je paljenje moštiju ovog sveca na Vračaru. Hram Svetog Save podignut je na mestu na kom se veruje da su njegove mošti spaljene u besu i osveti.

Poštovanje koje je narod gajio prema svetom Savi održalo se do današnjeg dana. Zbog svojih dela i posvećenosti, ostao je upamćen kao monah, iguman manastira Studenica, diplomata, prvi arhiepiskop autokefalne Srpske pravoslavne crkve i književnik i školska slava.

 

POSTAVI ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here